ถึงนักเขียนที่รัก
เราเริ่มต้นจากจุดที่คุณอาจกำลังยืนอยู่ตอนนี้ มีหน้าต่างแชตหนึ่งหน้าต่าง พรอมต์ยาว ๆ เรื่องตัวเอกหนึ่งชุด อีกชุดเรื่องโลกของเรื่อง และไฟล์โน้ตที่เราต้องวางลงไปก่อนเขียนทุกบท ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จากนั้นเราลองเครื่องมืออื่น โมเดลอื่น พรอมต์ที่ยาวขึ้น พรอมต์ที่ดีขึ้น แต่ละอย่างช่วยได้แค่ไม่กี่บท แต่ไม่มีอันไหนรองรับหนังสือทั้งเล่มได้ ชื่อต่าง ๆ ค่อย ๆ เพี้ยน เส้นเวลาพัง และน้ำเสียงของเราเองก็จางลงทุกครั้งที่ได้ฉบับร่างใหม่ ยิ่งหนังสือยาวขึ้น เราก็ยิ่งเสียเวลาไปกับการจัดการมันมากกว่าการเขียน
ในที่สุดเราก็เห็นปัญหาที่แท้จริง นิยายของเราได้กลายเป็นโปรเจกต์ที่ใหญ่พอ ๆ กับซอฟต์แวร์ทั้งระบบ โปรแกรมเมอร์มีสตูดิโอสำหรับงานแบบนี้ใช้กันมาหลายสิบปีแล้ว แต่นักเขียนไม่เคยมีอะไรแบบนั้นเลย
เราจึงสร้างสตูดิโอแบบนั้นขึ้นมาสำหรับเรื่องเล่า ทุกสิ่งที่เราได้เรียนรู้ระหว่างทางอยู่ในเนื้อหาด้านบนนี้แล้ว ส่วนเรื่องราวที่เหลือ รอให้คุณเป็นคนเขียน
ด้วยความขอบคุณ

























































เลดี้มิรา เวนน์
อิโซลด์ เวนน์



























