Droga Autorko, Drogi Autorze,
Zaczynaliśmy tam, gdzie być może Ty jesteś teraz: okno czatu, długi prompt o naszym bohaterze, drugi o świecie i plik z notatkami, który wklejaliśmy przed każdym rozdziałem, raz za razem.
Potem próbowaliśmy innych narzędzi, innych modeli, dłuższych promptów, lepszych promptów. Każda z tych prób pomagała na kilka rozdziałów, ale żadna nie była w stanie utrzymać całej książki. Imiona się zmieniały, chronologia się sypała, a nasz własny głos blakł z każdym kolejnym szkicem. Im dłuższa była książka, tym więcej czasu poświęcaliśmy na zarządzanie nią, a nie na pisanie.
W końcu zobaczyliśmy, na czym polega prawdziwy problem: nasza powieść rozrosła się w projekt wielkości sporego programu. Programiści od dziesięcioleci mają do takiej pracy własne środowiska. Pisarze nie mieli niczego podobnego.
Zbudowaliśmy więc takie środowisko dla opowieści. Wszystko, czego nauczyliśmy się po drodze, znajdziesz na stronach powyżej. Dalszy ciąg tej historii napiszesz Ty.
Z wdzięcznością,

























































Lady Mira Venn
Isolde Venn



























